Uitgeven en crowdfunding

Op een maand tijd heb ik al 2 keer betaald voor iets wat er nog niet is. Ik heb geld gegeven aan ideeën die via het internet aangekondigd worden en waar het publiek gevraagd wordt om de uitvoering ervan financieel mee te ondersteunen.

Een boek schrijven is voor een auteur altijd een beetje: ik heb een idee en ik ga veel, hard en lang werken in de hoop dat mijn verhaal uitgegeven wordt en daarna ook goed verkoopt. Alle betrokkenen nemen risico’s: de schrijver, de uitgever, de boekhandelaar en de lezer. Ja, want ook als lezer neem je het risico dat je betaalt voor iets wat je misschien niet graag zult lezen, of wat op de stapel te-lezen-boeken komt die uiteindelijk niet gelezen worden.

Crowdfunding is een manier om risico’s te beperken door de investering te verdelen over potentiële kopers en geïnteresseerde sponsors. Zo kan je als persoon of bedrijf mee betalen aan de uitvoering van iemands idee. Crowdfunding is buiten Europa, onder andere via platformen als kickstarter en indiegogo, al een 4-tal jaar één van de opties om een idee tot een product of bedrijf te laten groeien.

De ideeën waarvoor ik geld gegeven heb zijn de Correspondent en Zoë Eisenhoet. Het zijn 2 projecten die willen experimenteren met nieuwe vormen van uitgeven waarbij de zoektocht naar een leespubliek vòòr het schrijven gebeurt. De tekst wordt niet eerst op papier geprint om vervolgens in de winkel te wachten op lezers. Beide projecten willen verhalen brengen die in hoofdzaak via het web verspreid zullen worden. Voor Bruno Lowagie (oprichter van iText en internationaal gerenomeerd specialist op vlak van digitale bestandsformaten) is het mee financieren van het Zoë Eisenhoet verhaal een manier om te zeggen dat hij “tegen papierverspilling is“.

 

De Correspondent

de Correspondent

Zelf was ik meteen gewonnen voor het wie-wat-waarom verhaal waarmee de Correspondent online op zoek ging naar investeerders. Nieuws lees ik meer en meer online en daar ben ik, net zoals op papier, op zoek naar kwaliteit. Het web wordt nog altijd als een vluchtig medium omschreven, maar de toestellen die we vandaag kunnen gebruiken om online te lezen geven het comfort om los van een computertafel te genieten van langere teksten. De makers en bedenkers van de Correspondent zijn op dat vlak veelbelovend.  Bijna 19.000 investeerders hebben samen 1,3 miljoen euro gesponsord. Dat is meer dan 100% van het vooropgestelde startbudget, waarmee bewezen is dat er een publiek bestaat voor het idee en dat er bijgevolg een nieuw bedrijf kan gestart worden.

 

Zoë Eisenhoet

Zoë Eisenhoet

Het andere verhaal, dat van Zoë Eisenhoet, is fictie en zal meerdere dimensies omvatten. Het personage zal vanuit verschillende invalshoeken te volgen zijn: haar droom- en werkwereld zullen op individuele kanalen verschijnen, de gesprekken met lezers zullen mogelijk in het verhaal verwerkt worden en de aard van de sponsoring zal bepalen in welke landen het verhaal zich afspeelt en in welke vormen het zal uitgebracht worden. De ambitie van ianka fleerackers, auteur van het Zoë-verhaal, heeft ook meerder dimensies: onderzoek naar nieuwe vormen van uitgeven, een andere manier om lezers te bereiken, een alternatieve financieringsvorm zoeken en een nieuw genre in het leven roepen. Het Zoë Eisenhoet idee is nog maar recent bekend gemaakt en dus nog volop op zoek naar mede-sponsors.

Doen als manier van denken

Rondom mij merk ik veel schrik over de gevolgen van het internet op de traditionele markt van boeken, kranten en tijdschriften. De sector moet zichzelf, net zoals de muziekbusiness, opnieuw uitvinden en doet dit in vele gevallen nog door hard vast te houden aan wat bestaat en lange tijd succesvol geweest is zonder dat er nog over nagedacht moest worden. Een aantal mensen en organisaties zijn wel hard aan het nadenken over hoe alles zou kunnen veranderen, maar bij de uiteindelijke uitvoering worden weinig of geen risico’s genomen.

Daarom, en ook omdat ik graag lees, heb ik geld gegeven aan durvers die dingen doen als manier om na te denken.

Ben jij ook zo’n durver, of ben je blij dat anderen durven, dan kan je door het sponsoren van verhalen zoals dat van Zoë Eisenhoet meewerken aan een toekomst waarbij het web net zoals papier een middel is om verhalen bij lezers te brengen.

Also read...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>