Privacy Zuckering


Er wordt veel gesproken over privacy, of het gebrek daaraan, op Facebook of andere sociale mediakanalen. Ik heb daar een mening over.
Het zijn niet de platformen of de tools die we moeten veroordelen voor het beroven van onze privacy. Hiermee wil ik geen pleidooi voor Facebook houden, maar wel een pleidooi voor ons eigen bewustzijn.

Je kan er best van uitgaan dat wat je op het internet zet altijd publiek is. Vergelijk het met een postkaart zonder omslag. Je stuurt het aan een bepaald adres of persoon, maar onderweg kan het ‘ongewild’ door anderen gelezen worden. Ook een postkaart mét omslag kan ‘ongewild’ geopend worden.

Op Facebook praten, is door een microfoon praten. Daarna jammeren over anderen die mogelijk te veel over je weten omdat de privacy-settings nog maar eens gewijzigd zijn, is niet de juiste klacht.

Wat we Facebook wel kunnen verwijten, is dat er een schijn van veiligheid en vertrouwen gecreëerd wordt. De vele privacy settings doen je geloven dat je alles zelf onder controle hebt.  Dit fenomeen is bekend als Privacy Zuckering, of

The act of creating deliberately confusing jargon and user-interfaces which trick your users into sharing more info about themselves than they really want to
Bron: Privacy Zuckering op de Dark Patterns wiki

Op de Dark Patters wiki vind je andere voorbeelden van hoe interfaces inspelen op de menselijke psychologie om te verleiden of te misleiden.  Dat gebeurt trouwens niet alleen op het internet maar ook in reclame, kleine versus grote letters in een contract, winkelopstellingen, …

Zaken waarmee ik een probleem zou hebben als iedereen ze hoort, leest of ziet zet ik niet op het internet. Ook niet in een schijnbaar beveiligde omgeving.  Er is maar 1 privacy instelling die ik zelf in de gaten probeer te houden, en dat is deze over wat anderen van mij online zetten. Want wat je wel of niet online kwijt wilt is een erg subjectief gegeven.  Als je vrienden daar anders over denken ben je gezien.

Also read...

Comments

  1. Precies zoals ik erover denk.
    Bovendien vind ik persoonlijk dat ik niet bijster veel issues heb die de moeite zijn om geheim te houden. In het geval van een extreemrechtse coup ben ik toch al tientallen jaren gezien, lang voor internet al. Ik probeer wel grondig af te wegen, voor ik welke post waar dan ook zet, of meerdere mensen er iets aan hebben, en wat ik dan met wie deel. Niet omwille van privacy, maar omwille van gedeelde interesses. Ik wil geen spamgevoel creeëren.

    Waar ik wel (beter) op moet letten, is inderdaad wat ik doe met de privacy van iemand anders. De-taggen gaat makkelijk, maar met beeld overschrijd je gauw de grens, zelfs naamloos.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>